Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Η ιστορία είναι η συστηματική μελέτη του παρελθόντος έως και την παρούσα εποχή, εστιάζοντας κυρίως στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Μελετά κυρίως γραπτές πηγές. Για περιόδους όπου δεν υπάρχουν γραπτές πηγές ή δεν είναι κατανοητές (προϊστορία) οι ιστορικοί βασίζονται στις αρχαιολογικές πηγές, συνεργαζόμενοι με τους αρχαιολόγους. Δεν αποτελεί απλή καταγραφή των γεγονότων, ούτε και αποστήθισή τους. Αποτελεί κατανόηση, ερμηνεία και κρίση. Η ιστορία είναι παράγωγο του ίστορα, όπου ίστωρ σημαίνει γνώστης. Μπορεί να σημαίνει ακόμα και τον αυτόπτη μάρτυρα.

  Βάσει των παραπάνω, ο ιστορικός μελετά πηγές και καταγράφει αφού έχει μελετήσει για το ίδιο θέμα περισσότερες από μία πηγές. Λαμβάνει πάντοτε υπόψιν του τα εξής:

• Ποιος είναι ο συγγραφέας της πηγής ή εν γένει ο μάρτυρας.
• Ποια πλευρά εκπροσωπεί ο μάρτυρας ή ο υπό μελέτη παλαιότερος ιστορικός.
• Ποια είναι η ιδεολογία ή η αρχή όπου στηρίζεται ο ιστορικός-μάρτυρας, εάν και εφόσον είναι εφικτό.
• Η ιστορία γράφεται από τους νικητές και από τη σκοπιά τους.
• Κάθε ιστορικός, τόσο ο σύγχρονος μελετητής όσο κι αυτός που έγραψε κάποτε και το έργο του έγινε ιστορική πηγή, έχει πάντοτε τη δική του σκοπιά.
• Για αντικειμενική ιστορική καταγραφή πρέπει να δει όσο το δυνατόν περισσότερες πηγές, που πρέπει να προέρχονται από όλες τις εκάστοτε συγκρουόμενες πλευρές της ιστορίας (μάλλον κανένας δεν το κάνει).

  Ανάλογα με το είδος της εκάστοτε μελετούμενης ιστορίας υπάρχουν η ιστορία του έθνους, η ιστορία της θρησκείας, η ιστορία της φιλοσοφίας, η ιστορία της μουσικής, η πολεμική ιστορία, η ιστορία της τέχνης κ.ο.κ. Κάθε πολιτισμός, θρησκεία, έθνος, επιστήμη κ.ο.κ. έχει τη δική του ιστορία.

Ιστοριοδίφης

                                    

                                                        Νικόλαος Γκύζης, Ιστορία