Μια γλώσσα και μια ιδέα
Στο μυαλό μου πλανιόταν το ερώτημα αν το έθνος είναι DNA ή συνείδηση. Το έθνος είναι συνείδηση, ενώ η φυλή είναι DNA. Κατά περιπτώσεις ανά την ιστορία ένα έθνος και μια φυλή ταυτίζονταν. Σήμερα (μάλλον) δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Όλα αυτά τα επικέντρωσα γύρω από το ελληνικό έθνος. Ως Έλληνας ιστοριοδίφης ξέρω πως ανά την ιστορία οι εκάστοτε Έλληνες ήταν δυνατόν να έχουν αναμειχθεί ή και αναμείχθηκαν με άλλους. Ξέρω ακόμα τον Φαλμεράϋερ να λέει πως οι Σλάβοι μάς αφάνισαν, ενώ στην πραγματικότητα έγινε μόνο ανάμειξη πληθυσμών. Επιπλέον, ξέρω πως από την ελληνιστική εποχή και έπειτα, ο Έλληνας, ως έννοια, άρχισε να ξεπερνά τα όρια της εθνικής καταγωγής και να σημαίνει αυτόν μιλάει ελληνικά κι έχει ελληνική παιδεία (κουλτούρα). Τέλος, ξέρω για τον κάθε Σλάβο, Βλάχο, Αρβανίτη, Λατίνο κ.ά. πως ό,τι παρείσφρυε στην Ελλάδα εξελληνιζότανε και πως τα ελληνικά δεν χάθηκαν ποτέ. Μόνο εξελίσσονταν.
Πέραν των ιστορικών μου γνώσεων βλέπω σήμερα τα εξής: Έλληνες το γένος να έχουν διάφορα φατσικά χαρακτηριστικά, όπως τα μεσογειακά και τα αλπικά (δειναρικά και ποντιακά), που παραπέμπουν στους αρχαίους πληθυσμούς και τα σλαβικά, τα βλαχικά κ.ά. που παραπέμπουν στις εκάστοτε επιμειξίες. Ακολούθως το λεγόμενο Γένος μας δεν αποτελεί μια ενιαία φυλετική ομάδα. Ακόμα έχω ακουστά πως «η Ελλάδα είναι ιδέα» και πως «Έλληνας με καθαρή βούλα DNA δεν υπάρχει κανείς». Τέλος το ότι είμαστε ελληνόφωνοι είναι προφανές.
Τα παραπάνω επίκαιρα αποτυπώνουν τη μακραίωνη ελληνική
ιστορία σε μια γενική εικόνα. Και αναφορικά με την εθνική μας ταυτότητα μάς
οδηγούν στο παρακάτω συμπέρασμα: Το νεοελληνικό έθνος είναι όλα κι όλα δυο
πράγματα: τα ελληνικά και ο Ελληνισμός. Μια γλώσσα και μια ιδέα.
Ιστοριοδίφης
No comments:
Post a Comment